Wie of wat is fantesmik?

In het kort:
dynamisch duetje - duikfanaten - alweer 25 jaren samen - balletje-mayo (geeltje) - Gado Gado - Sateh Kambing - Bapao - Inspector Gadget - EHBO & tropische zweren (open beentje) - reislustiger dan ooit - professôh! - Dr. Ducktape - Kluismeesteres - Koraal & Gelijkspanning - Schoolboeken - Turtle Hatcheries - Motoren & Muizen - ROV's, Dive Controls & Bamzaaien...maar nu even niet...
- Den Haag, maar voorlopig Azië!

oftewel: Mike van Hugten & Tessa van den Bos

Powered By Blogger

zondag 27 juni 2004

Vaarwel Kanchanaburi...

Alhoewel een leuk district om te vertoeven slaat het reisvirus weer toe.Afgelopen week hebben we toch weer een aantal interessante dingen mogen beleven. Na het bezoeken van een aantal musea (allemaal in het teken van de Birma spoorlijn) zijn we via de War Cemeteries terechtgekomen bij het Memorial Museum van de Hellfire Pass. Te vroeg aangekomen met het openbaar vervoer werden we hartelijk ontvangen door de Australische manager en zijn Thais/Australische vriendin, tevens assistente! Of we ook gek waren zo vroeg te verschijnen...voor achten nog wel..Hollanders..Oja, that figures! Lekker Bakkie dan misschien (dat werden er natuurlijk meer). Na het in ontvangst nemen van de portofoon, anti-mug ("echt nodig hoor") en een stok om de eventuele slangen (zijn ook vroege opstaanders) mee opzij te schuiven, begonnen we aan de wandelroute van bijna 8 km. Je loopt hier dus werkelijk over de remains van de spoorlijn. Door diverse cuttings met de hand en soms met compressor drills uitgehakt door de krijgsgevangenen in W.O.II. Je wordt dus helemaal lekgeprikt, zonder dollen van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. Deze killers hebben geen pardon. Nu moet je je voorstellen dat de POW's hier ongeveer een uurtje of 16 per dag aan de hamer en beitel stonden! Zeer indrukwekkend, zeker aan te raden, een bezoek bedoel ik. De naam van de Hellfire Pass komt overigens van de aanblik die hij had, verlicht met fakkels en diesellampjes werd ook 's nachts doorgewerkt aan het spoor! Het leek dus als het ware of je een kijkje in de "Hel" nam. Het verder bestuderen van het verhaal bevestigd dit zeker. Dus niet zoals de film: Bridge on the River Kwai, maar liever de film; To End All Wars (gebaseerd op het ware verhaal van een overlevende).
Als verfrissende afsluiting hebben we de Erawan waterval bezocht, welke bestaat uit 7 plateau's of niveau's. Het schijnt een van de meest mooie in Thailand te zijn en dat hopen we dan maar. Alle watervallen van Thailand bezoeken is niet te doen.

Voor zover beste leesvrienden, volgend avontuur wordt de oude hoofstad van Siam: Ayuthaya (vol met oude hopen steen, of eigenlijk overblijfselen).

Foto's m.b.t. Kanchanaburi volgen snel, so keep checking!

Geen opmerkingen: