Ayutthaya en Sukhothai

We zijn gister in Chiang Mai aangekomen, maar we zullen jullie eerst nog ff bijpraten wat we de laatste 2 weken hebben uitgespookt.

Vanuit Kanchanaburi zijn we naar Bangkok gegaan, dit vanwege de treinverbinding die we moesten hebben naar het noorden. En om een baardtrimmer te komen voor Mike (want het is tenslotte toch nog geen Sinterklaas, toch?). Bangkok gebruiken we als tussenstation en als opslag voor onze overtollige baggage. We gaan natuurlijk niet de hele tijd lopen slepen met duikspullen als je naar de bergen gaat. Alhoewel, van een waterval afduiken... en er is hier ook nog een meer... Mike en ik zitten eigenlijk al te watertanden.
Dus op weg naar Ayutthaya voor 30 eurocent p.p. met de trein, 3e klasse dat dan weer wel natuurlijk. In Ayutthaya in een goed guesthouse terechtgekomen: een hele grote kamer met tv, fan en koelkast, maar wat nog mooier was: een apart toilet, dus geen natte voeten na het douchen als je nog ff moet plassen! In de kamer konden makkelijk 4 mensen slapen! Eigenlijk was het allerleukste dat er in de douche 2 douches waren tegenover elkaar: kon je lekker stereo douchen! En dat voor de waanzinnige prijs van EUR 7.... Ga daar maar aan staan, Van der Valk!
Om ons te orienteren hebben we ons (tegen beter weten in) getrakteerd op een onvergetelijke cruise... We bleven zo stil mogelijk zitten, behalve dan Sinterklaas (zie boven) natuurlijk weer... want de boot (zeg maar bootje) was iets te smal en te wiebelig voor 6 Farang. Gelukkig konden we na wat gebeden overstappen (voorzichtig!) in een grotere boot van de mama van onze 1e kapitein. Het is niet erg als je in het water pleurt, maar dan maakt de camera niet zulke mooie foto's meer. En dan die stroom, maar mama hield het roer recht. Da's weer es wat anders dan een scheve schaats.... Het is toch nix voor ons, zo'n cruise. Moet je de boot uit om een tempel te bezoeken, voordat je een kaartje hebt kunnen kopen, staat die visvrouw weer te bleren dat je als een raket de boot weer in moet. Kortom: je wordt dus constant in de boot genomen!
De volgende dag hebben we dan maar Superfietsen gehuurd, Gazelle model Raketje (wat dacht je anders? Geld moet rollen: 1 eurie per kunstwerk, maar dan wel zonder remmen, dat dan weer wel). Met deze (c)rossers hebben we alle tempels afge(c)rost, ook na sluitingstijd.. om de betere plaatjes voor jullie te kunnen schieten (wacht maar af). Het is overigens toch aan te bevelen om buiten de openingstijden van de reguliere diebielen te opereren... busje komt zo! of niet
Van Ayutthaya zijn we via Pitsanulok (per trein) en per bus naar Sukhothai gereden alwaar een heel lief klein kabouterbungalowtje op ons wachtte. Met lekker veel muggies voor Tess; maar wel een klamboe die Mike helemaal heeft uitgerost en dus mugvrij gemaakt heeft! Gelukkig, lekker rustig slapen! bzzzzz(geintje Tess).
Natuurlijk moesten we hier kabouterfietsjes huren om naar het Nationale Park te komen; helaas waren er geen fietsen met naverbranders. Ook hier deden de remmen het weer niet, stel je voor dat er naverbranders opgezeten hadden... dan zaten we nu in Laos!
Overigens, we zijn ook nog naar het Si Satchanalai Historical Park gegaan, 50 km ten noorden van Sukhothai. Viel niet echt tegen, maar onze voorkeur gaat toch uit naar Ayutthaya (aanrader). Dus als je weinig tijd hebt: ga naar Ayutthaya, dan kun je bij ons de rest van de platen bestellen... lekker snel.
Om het bezoek aan Sukhothai af te sluiten hebben we, tot groot genoegen van Tess, een mountainbike-trip gemaakt door het Thaise platteland onder leiding van een Belg. Gelukkig voor Tess moesten we onderweg schuilen voor de regen, met bakken kwam het naar beneden. Toen het weer een beetje opklaarde gingen we terug... lekker door de modder, dus we zagen er fantastisch uit! Vooral de bilpartij!(voor de kenners: dit is in de buurt van je kanaaltje) We zijn vervolgens met kleren en al onder de douche gesprongen, met de hoop dat ze de volgende dag droog zouden zijn, want we wilden verder reizen naar Chiang Mai. Ja, ze waren niet droog, maar geen nood: de vacuumzak doet wonderen! Alles in de zak en die weer in de rugzak gerost, geen probleem. Echt handig die zakken, we hadden er geloof ik ook al in gekookt?
Gister dus met de bus naar Pitsanulok en van daar de trein naar Chiang Mai. Top! 8 uur schudden, maar een geweldig uitzicht over met regenwoud begroeide bergen. Voor de dronken, brallende, naar Mekong whisky stinkende kerels hoef je overigens niets extra's te betalen (ff een weetje). Geen probleem hoor, de immer gezellige Thaise Railway Police is ook altijd te gast op dit soort tripjes. Na diverse hoffelijke pogingen kon ook het Bhuddisme geen uitkomst meer bieden; dan maar gezichtsverlies! Gelukkig hebben deze mannen ook altijd apparaten bij zich waarmee ze iemand lood kunnen toedienen. De rust keerde weer...dat valt te zeggen, totdat het donker wordt. Door de geopende of niet aanwezige ramen in de trein komen dan allerlei niet te identificeren vliegende projectielen naar binnen (zij komen natuurlijk op het licht af in de trein, o ja joh!). Wij als nietsvermoedende Farang weten natuurlijk niet welke er wel en welke er geen wapens aan boord hebben, dus het zekere voor het onzekere...korte metten! Oeps, dat mag natuurlijk weer niet van Bhudda! Moeilijk hoor zo'n reis, en ingewikkeld ook...

Dus nu zitten we in Chiang Mai...in The White House, vanochtend nog ontbeten met John Kerry, ik zeg nog tegen die gast, wat doe jij hier? Je hebt toch nog niet gewonnen?

Zo zie je maar, in Thailand kan alles!

Totzover,

De insectenvrienden.