Exit Thailand Enter Malaysia...

Het is al weer even geleden beste leesvrienden. Waar waren we ook alweer gebleven...o juist ja, we zaten in Chiang Mai(Noord Thailand). Na John Kerry te hebben weggewerkt zijn we nog een tijdje in het Witte Huis blijven logeren. De regentijd, zoals voorspeld door alle gerenommeerde reisgidsen, zette nu echt in! Omdat we toch nog steeds zonder vast reisplan rondtrekken was dit echter een kleine bijkomstigheid, als het boven regent dan is het beneden misschien droog? Dus na nog wat winkelcentra te hebben lastiggevallen en twee "most lovely" ponsjoos te hebben gekocht op de plaatselijke markt, hebben we Chiang Mai afgesloten met een fietstocht. Zoals je zult begrijpen wordt het gedeelte rond Thailand natuurlijk niet overgeslagen, de terugweg zal zeker nog langs Laos, Cambodja en Vietnam lopen...maar nu even NIET! Zoals we al eerder zeiden, een beetje water is op zich geen probleem maar in de jungle zijn de Mosquitos nu heer en meester, om maar niet te spreken van de bloedzuigers die zich (zonder dat je er iets van merkt)lekker voltanken! Hoe je ze moet verwijderen van je lichaam moet je maar bekijken in 1 of andere Vietnam film...

Op naar het zuiden, maar eerst ff de rest van de spulletjes ophalen in het pakhuis te Bangkok (kwamen we toch langs). Van Bangkok met de slaaptrein naar Butterworth in Maleisie. Deze reis te regelen was natuurlijk geen enkel probleem, niemand wist echter te vertellen of het mogelijk was om onze "inboedel" in de gehuurde slaapcoupe op te slaan. Het team had dus besloten vroeg op het perron te verschijnen om de boel te inspecteren. De eer was aan Mike, met Tess op de uitkijk op het perron...voor het geval dat. Na enige vluchtige blikken in de slaapwagon werd het voor ons bestemde gedeelte (door Mike) ontmanteld waarna de diverse bagage verdween in diverse ontstane hoeken en gaten. De steward die de pensioengerechtigde leeftijd ruim had overschreden was buiten hoogst bejaard, ook hoogst verbaasd...volgens Mike kwam nog net niet de stoom uit zijn oren. Het Team zag echter geen enkel kwaad in deze kleine "Doe Het Zelf" actie. Daar gingen we dus, lekker ff treinen en op weg naar Butterworth in Maleisie. Er was echter nog 1 ding waar niemand antwoord op wist te geven en wat onze almanakken ook niet boven tafel konden krijgen...hoe ging het daarzo met de douane? Daar kwamen we de volgende ochtend, of liever daar kwam Mike de volgende ochtend snel achter. Allereerst, terwijl Mike lag te ronken, kwam er een steward die als een diebiel het woord "paspoort" liep te schreeuwen, de wagon door rennen. Mike, gehuld in short en coupe rotje, graaide als een bezetene in de eerste de beste rugzak die hij kon grijpen. Ook vroeg hij zich af waarom hij Tessa niet hoorde, normaal is ze op dit soort momenten nooit zoek!(O ja joh?) Paniek brak uit (lichte vorm natuurlijk, dat dan weer wel). Uiteindelijk kwam ze in zicht, ff pissen, en de geleerden vermoeden ook roken! Ze was hoogst verbaasd, vanwaar deze commotie? Uiteindelijk bleek dat we Padang Besar waren genaderd en dat aldaar de grensovergang en dus ook de douane, was. Gelukkig hoefde alleen maar iedereen en alle bagage eruit, dat was dus een meevaller. De vooruitziende monteur van het Team had de verwijderde bevestigingsmateriaelen als schroeven e.d. nog niet teruggeplaatst zodat een snelle actie tot de mogelijkheden behoorde. Een en ander bleek achteraf ook de wens van de douanebeamten, welke overigens, na zo'n abrupte onderbreking van de slaap, het zonnetje in huis bleken te zijn!(NOT) Uiteindelijk ging alles weer de trein in en we hebben dus onze stempels! Overigens was de controle flutje en derhalve zijn alle illegaal ingevoerde duikmessen nog in ons bezit! We zitten dus nu in Maleisie....wordt vervold;

P.S. De foto's van Ayutthaya en Sukhothai staan nu op de weblog (ga dit zien), de foto's van Chiang Mai en de "naaimeneer" volgen nog. Ons ondersteuningspunt in Nederland is weergekeerd van de welverdiende zomerstop...je begrijpt het...het Team kan niet zonder A Cyberry Fantasy.