Hoe het verder ging...
Beste vrienden,
Het is ongeveer een eeuw of wat geleden dat we wat van ons hebben laten horen. Misschien zijn we ook wel al zolang onderweg...het voelt in ieder geval wel zo. Het laatste verhaal ging over onze plannen om via Bali naar Noord Sulawesi te geraken en vervolgens de Togean Islands te beduiken... zo ging het dus niet, dat dan weer wel!
Na een kleine periode van bezinning op Bali waren we weer klaar voor Indonesie... Australie was voorbij en op het menu stond weer rijst en aanverwante artikelen. Zo hebben we het graag! Kerst is voor ons geen bijzonder hoogtepunt geweest, of dit nu door de tsunami kwam of doordat we er gewoon niet zoveel behoefte aan hadden...geen idee. Het zal een mix van redenen zijn geweest, bijvoorbeeld de histerische Australiers die al maanden voor kerst helemaal van de leg zijn en alleen nog maar paniek kunnen maken over de kerstdagen. Het is niet anders dan in Nederland... wie eet bij wie en hoe komt er geen ruzie in de tent. Serieus waar, het is de gekte nabij.
Tess en Mike werden voor Kerstavond (op Bali dus) uitgenodigd door de mensen van onze "vaste" warung te Seminyak alwaar we bijna iedere avond te vinden zijn als we op bovengenoemd eiland vertoeven. Al het personeel en derhalve ook een groot deel van de klandizie is volledig en ook geheel van de andere kant maar reuze gezellig. De uitnodiging betrof een feest in de nabij gelegen Mixwell club... met dansers en... nog meer! Vreselijk gezellig en natuurlijk een lekker biertje. Voor de liefhebbers staan op de weblog natuurlijk nog wat foto's van de boys die zich voor deze speciale avond geheel hadden "gemetamorfosifiseerd". Mike kon dan ook niet laten om de hele avond paparazzo te spelen en dat vonden de schoonheden wel wat.
Maar hoe ging de reis dan in godsnaam verder? Vanaf Bali gingen we zoals gepland naar Manado, vliegend, dat dan weer wel. Via Makassar naar Manado en aldaar aangekomen, ingecheckt in het oude "Minahasa" hotel in het centrum van Manado. Het plan was om per bus zo snel mogelijk door te reizen naar Gorontalo. Vanaf Gorontalo per boot naar de Togean Islands en dan lekker duiken. Maar ja, jullie kennen onze verhalen onderhand al een beetje.
Na oud en nieuw, uitgeput door de reis, slapend te hebben doorgebracht, gebeurde er op 2 januari 2005 het volgende: tijdens de middagthee in het restaurant van het hotel kwamem er in de aangrenzende lobby een aantal gasten binnen. En 1 hiervan was een dame met een paar benen waar je liever geen soep van wil koken, hiermee bedoelen we dat ze onder de zweren zaten. Dit trok natuurlijk direct de aandacht van ons hoofd ehbo'ertje Tesje en ze meldde terug zoals dit hoort: Dit moet je ff zien Mike! Mike was bezig met thee drinken... ook erg belangrijk! Het probleem van opstaan werd echter opgelost doordat de dame in kwestie zelf het restaurant inliep om ook iets te nuttigen... dat scheelt weer opstaan dacht Mike (dit is lokaal gedrag). Na wat te hebben ingeschonken liep ze onze richting uit en groette ons vriendelijk. Tessa vroeg of ze ook op reis was en hoeveel eeuwen ze al door de jungle had gelopen (met die zweren en de Hell Fire Pass in gedachten). Integendeel, ze bracht haar gasten terug vanaf haar eigen eilandje alwaar ze sinds kort een duikresort was begonnen. Eigenlijk, vertelde ze, is het nog in de startfase... Dat was de trigger voor Mike. De oren stonden op scherp...ja, vertel verder. Kortom het was een goed onderbouwd verhaal en we werden door haar uitgenodigd om op het eiland te verblijven tegen aangepaste condities. Voorwaarde was dan wel dat er vanaf onze kant voldoende en nuttige input geleverd zou worden. Dat leek ons wel wat...vooral voor Mike is het belangrijk dat ie zijn fantasie de vrije loop kan en mag geven... bijgestuurd door de altijd georganiseerde Tess natuurlijk. Al met al zijn we nu al 5 weken aan Blue Bay Divers "verbonden". Het klikt dus uitermate goed. En voor de duikers onder ons: het is een aanradertje! Het hele relaas is binnenkort te lezen in een special over het eiland Sahaung en het vandaaruit opererende "Blue Bay Divers".
Op dit moment bevinden we ons nog even in Kuala Lumpur in afwachting van onze nieuwe reisdocumenten voor Indonesie. Jawel, we moesten het land verlaten omdat de papiertjes weer bijna ongeldig waren. Dus eigenlijk zijn we nu even op vakantie. Lekker shoppen e.d. Ook dat moet gebeuren, niet dan? Sommigen van jullie hebben misschien gehoord dat we eerst naar de Filippijnen zouden vliegen om de reisdocumenten te vernieuwen, maar dit is niet doorgegaan door gezeur met tickets. Dit is dan weer een voordeel voor Abu Sayaf...ken die ongestoord zijn gang gaan. En misschien ook wel een voordeel voor ons dat we er nu niet zitten...onze engel is wederom actief!
Het ga jullie goed en we hopen heel erg snel de eerste "Sahaung Story" op de weblog te zetten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten