Wie of wat is fantesmik?

In het kort:
dynamisch duetje - duikfanaten - alweer 25 jaren samen - balletje-mayo (geeltje) - Gado Gado - Sateh Kambing - Bapao - Inspector Gadget - EHBO & tropische zweren (open beentje) - reislustiger dan ooit - professôh! - Dr. Ducktape - Kluismeesteres - Koraal & Gelijkspanning - Schoolboeken - Turtle Hatcheries - Motoren & Muizen - ROV's, Dive Controls & Bamzaaien...maar nu even niet...
- Den Haag, maar voorlopig Azië!

oftewel: Mike van Hugten & Tessa van den Bos

Powered By Blogger

dinsdag 14 september 2004

Het wrak "Sophie Rickmers"

Beste "Wrakkies" & "Tekkies", en natuurlijk ook onze "droge" leesvrienden.

Hier dan de beloofde special vanuit een warm Yogjakarta. Onderstaand verhaal beschrijft in het kort de geschiedenis van het wrak wat Tess en ik hebben bedoken tijdens ons verblijf op het eiland Pulau Weh.
Het wrak ligt in een baai nabij het duikcentrum "LumbaLumba" en is derhalve snel bereikbaar per boot. Omdat het echter nogal diep ligt moet er voor iedere duik op dit wrak de nodige voorbereiding worden getroffen. Het diepste punt, 70 meter, is de zeebodem waar het wrak netjes op haar kiel op rust. Ondiepste punt is rond de 42 meter, hier begin je dus de duik op het wrak. Bodemtijd is beperkt, mede door de (niet) aanwezige materialen op Pulau Weh. Gekozen wordt dus voor een duik met perslucht en een viertal decostops om terug te keren naar de oppervlakte. Het geheel gebeurd volledig gepland en langs een "ankerlijn". Op weg terug naar boven is voorzien in extra tanks met automatensets. Verder vertel ik niets meer...Tesje en ik hebben 53 meter gedaan...voor verdere info moet je Ton ff mailen.


In de lente van 1940 lagen er vijf Duitse stoomschepen in de haven van Sabang, Pulau Weh. Onder hen bevond zich de "Sophie Rickmers". Zij was het twee na grootste schip van de vijf. Het gebied rond Pulau Weh was onder controle van twee Britse "destroyers". Pulau Weh was op dat moment nog onderdeel van Nederlands Indie.
Op 10 mei 1940 ging het bericht uit dat de Nederlanders de schepen in beslag zouden nemen. Als antwoord hierop liet de bemanning van de "Sopie Rickmers" haar schip zinken.
De andere vier schepen hadden ook niet veel beters in het vooruitzicht. Twee van hen werden door Duitse onderzeeers getorpedeerd in de Atlantische Oceaan en een zonk nabij Mozambique als gevolg van een explosie. Slechts een van de schepen overleefde de tweede wereldoorlog en werd in 1949 verkocht aan Turkije.

De "Sophie Rickmers" werd gebouwd van 1917-1920 door de Rickmers Werf in Bremerhaven, een stad ten westen van Hamburg. De tewaterlating vond plaats op 16 juli 1920. Het schip is gebouwd in opdracht van de Rickmers Rederij die tot op de dag van vandaag nog bestaat.

De "Sophie Rickmers" is het eerste schip dat na het einde van de eerste Wereldoorlog gebouwd werd op de Rickmers Werf. Zij is tevens het grootste schip dat ooit gebouwd is door deze werf.
Veertien dagen na voltooing zette het koers naar New York, het eerste Duitse stoomschip dat deze haven zou aandoen na de 1e W.O.
In juni 1922 werd door de Rickmers Rederij een reguliere lijn gestart tussen Europa en Oost-Azie (zie oude kaart). Tijdens haar gloriedagen kostte het de "Sophie Rickmers" van Hamburg naar Kobe (Japan) slechts 41 dagen. Het traject van Shanghai naar Liverpool kon worden afgelegd in 39 dagen. Beide trajecten werden in die tijd niet sneller bevaren dan 55 tot 60 dagen.

Het was pas in 1986 dat de Rickmers Rederij stopte met het bouwen van schepen.

Het schip is vernoemd naar mevrouw Sophie Rickmers (zie schattige foto). Zij was getrouwd met een zoon van de oprichter van de werf. In 1902 overleed haar man en op haar zestigste nam zij het "roer" in handen en leidde de totale werf. Vast staat dat zij een moedig mens geweest moet zijn, een vrouw en op zo'n leeftijd. Honderd jaar geleden was zoiets niet alledaags in Europa.

Beknopte Technische Info "Sophie Rickmers":

Totale lengte: 134,0 meter
Max. breedte: 17,5 meter
Diepgang: 8,0 meter
Stoommachine: 2.900 PK
Snelheid: 12 knopen
Bemanning: 42 personen
Laadvermogen: 7.000 ton

Zoals je leest en op de foto's kunt zien is het een wrak dat zeker verdient bedoken te worden. Het is in zeer goede conditie en penetratie is....mog... Vooral het afzakken in de laadruimen spreekt meenig duiker(t) tot de verbeelding.

Rest ons nog de heer Kim Sachtler te bedanken voor alle research die hij, als niet-duiker, heeft verricht om de identiteit van het wrak op Pulau Weh vast te stellen. Bovenstaande tekst en bijgaande foto's zijn met toestemming van "LumbaLumba Diving Centre" verwerkt.

P.S. Helaas alleen maar oude plaatjes van het schip...ons onderwaterhuis ken niet zo dieeeeeeeeeep!





Fräulein Sophie Rickmers



Vaarroute Rickmers Lijn


Geen opmerkingen: