Welkom op de blog van fantesmik!: Jakarta & Yogja

Hier dan alweer het volgende verhaal, het is een klein beetje een inhaalslag, maar het geeft jullie thuis weer wat te lezen!

Zoals jullie hebben gelezen in ons vorige relaas zijn we van Padang op het eiland Sumatra naar Jakarta gevlogen. Dit was op zich al een hele belevenis... Onze bagage speelde hierin, zoals menigmaal tijdens onze reis, weer de hoofdrol. De luchtvaartmaatschappij waarmee we naar Jakarta zouden vliegen was dezelfde als die we ook voor het Medan-Banda Aceh traject hadden "misbruikt". Een startende airliner met nog zeer concurrerende prijzen. We hebben inmiddels wel heel veel rare gezichten gezien als gevolg van het tonen van onze bagage... maar het ging na enig gemorrel altijd (grateloos) mee!

Dus waarom nu niet kiezen voor dezelfde maatschappij? Goedkoop en lekker veel kilo's, als je maar moeilijk genoeg kijkt en vooral ook blijft lachen (ja, dat kan tegelijkertijd). Dus ook deze keer weer het toneelstuk van "de boze man en de bijna huilende vrouw" opgevoerd. Deze keer waren de medewerkers blijkbaar net naar de hiervoor genoemde theatervoorstelling geweest, want alle zeilen werden bijgezet om ons een "ledemaat" of wat uit te draaien (daar ging ons budget...?). Daar we hiervoor niet gekomen waren, moest al vlug de manager erbij komen, of liever, wij werden begeleid naar zijn nederig onderkomen. Na weer moeilijk kijken en vertellen dat duiken toch minstens zeker net zo spannend is als golf, mochten de overtollige kilo's mee... kosteloos (dat dan uiteindelijk weer wel!).

Aangekomen op het vliegveld van Jakarta werden we buiten de "Domestic Terminal" ontvangen door een leger van taxi-experts. Na al zo'n drie maanden in Azie, vallen ze al niet meer op en dat komt voor hunnie wel eens raar over. "Need Transport? Yes...Need Taxi?" En gewoon doorwandelen met je hutkoffers... De achtervolging wordt meestal snel ingezet en uiteindelijk begon het onderhandelen bij het busstation (gelegen op het vliegveld). Toen de prijs was gedaald en tevens de buskosten begon te benaderen (en de chauffeurs onderling ruzie hadden... dit is een vereiste voor het beste resultaat) werd besloten om toch met de taxi naar Jakarta te vertrekken. Nu hebben we ondertussen veel ervaring met taxi-drivers maar deze maakte van het "af te leggen traject" (35 km) wel een heel groot feest. Vooral als je voorin zit en nog niet dood wilt is dit echt een aanrader! Alhoewel, sommige van mijn (Mike's) ex-collega's dit zouden bestempelen als Mike's eigen rijgedrag (waarvan akte).

Aangekomen in Jakarta en een paar dagen gedaan wat jullie thuis ook iedere dag doen... leven. Behalve het werken dan, daar hebben we nog steeds geen vergunning voor. Jakarta is een grote, drukke, warme en door luchtvervuiling geteisterde stad... dus wat wil je nog meer? En ze steken er al ver voor "Oud & Nieuw" vuurwerk af...waarschijnlijk illegaal spul, want het knalt vreselijk hard! Jullie begrijpen het al, wij zaten tijdens "The Blast" op zo'n 2 km afstand van de Australische ambassade te internetten toen de aldaar aanwezige TV de eerste lugubere beelden vertoonde. Wat zullen we zeggen... we zijn niet geraakt, maar waren wel "aangeslagen". Voor de zoveelste keer worden onschuldige mensen gedood en de echte reden gaat waarschijnlijk met hen mee het graf in. Onze wereld is de weg kwijt!

In Jakarta bleef het verder rustig, ondanks de aanslag waren er verder niet veel "schokkende" veranderingen. Bij McDonalds bijv. werden er portable scanners geplaatst (poortjes) en werd er even in de rugzak gekeken. Vreemd misschien, is het feit dat bij elke controle de aanwezige ambtenaar zich verontschuldigde voor het ongemak. Doen ze dat nog in Nederland? Eigenlijk vind je het heel normaal die veiligheidsmaatregelen... tenslotte wil je geen Semtex tussen je "Quarterpounder"; het gerecht bij de "Mac" wat nog het meest als een bom "klinkt".

Het oude gedeelte van Jakarta, Kota, bevindt zich bij de haven. Het is de oude hoofdstad uit de "Nederlandse periode". Destijds "Batavia" genaamd. Een interessant gedeelte van Jakarta om te bezoeken, omdat je er nog oude Nederlandse gebouwen kunt terugvinden. En natuurlijk de oude haven met de kleurrijke Buginese "Makassar" Schoeners, dit moet je niet missen (volgens ons dan). Zeker tegen zonsondergang... ik (M) kon het niet laten ff 1 van de aanwezige "rondvaart(roei)bootjes" te huren (met opa & roeispaan natuurlijk) om plaatjes te maken. Verder vind je op het oude plein in Kota "Cafe Batavia", dit gebouw heeft door de jaren heen voor van alles gediend en is nu omgetoverd tot "Overpriced Grandcafe" annex van alles. Tijdens het "Happy Hour" mag je niet verder dan de "Foyer", want zoals de meisjes vertellen... boven is het geen "Happy Hour"....zeker wintertijd?

Enfin, Jakarta wordt door vele reizigers ontweken omdat het warm is en vervuild en de haven stinkt...allemaal waar, maar toch gaan!

Van Jakarta ging onze reis per trein naar Yogjakarta, ook wel Yogja in de volksmond. Deze stad ligt iets over het midden van Java, dus in Oost-Java. Yogja is de plek van waaruit veel mensen de Borobudur bezoeken. Over de Borobudur hebben wij gemengde gevoelens, je denkt: ik moet hem zien, het is het 7e wereldwonder (of zoiets), de UNESCO heeft er 25 miljoen USD-tjes ingestopt voor de restauratie en ga zomaar door. Uiteindelijk viel ie ons tegen om een aantal redenen waarvan we de belangrijkste toch ff kwijt moeten...

1. Teveel gerestaureerd?
2. Teveel bordjes met je mag niet....
3. Teveel toeristen en lokalen die het toch doen...
4. Geen respect voor de betekenis van het geheel (toerist + lokaal)
5. Geen controle of actie door de aanwezige bewakers

Op deze plek kun je het beste een idee krijgen hoe de bevolking aankijkt tegen door de overheid gerunde objecten... Hiervoor hebben ze dus zeker geen respect en vernielen de boel op hun gemakkie... veelal onwetendheid... hopen we dan maar. Het overgrote deel van de Indonesische bevolking (islamitisch) heeft ook niets met andere religies en dus is de Borobudur voor hen slechts een "klimrek" of de achtergrond voor een "familiekiekje". Onze kiekjes zijn beperkt gebleven door gebrek aan inspiratie op deze plek, wel werden we even aangestoken door de onophoudende vernielzucht van de aanwezige mensen. Er was grof gereedschap voorhanden dus Tess dacht "'s lands wijs, 's lands eer" ... rammen!

Ons advies: gewoon bezoeken en je eigen mening vormen... maar alsjeblieft nergens opklimmen... pay respect!

Vanuit Yogja zijn we per bus verder gereisd naar het eiland Bali, het einde van onze verblijfsvergunning (Indonesie) kwam in zicht en dus zochten we een uitvalsbasis om naar Australie te gaan en een fijn strand natuurlijk. Denpassar op Bali is de beste plaats om tickets te regelen naar "Down Under", dus daar ging de reis naartoe... Lees de volgende keer meer over Bali en hoe het verder ging.