Great (?) Barrier Reef...
Hallo dan, hier is eindelijk weer het langverwachtte vervolg! Vanaf Brisbane zijn we dus naar het noorden gereden. Lekker hoor, zo'n eigen p..jerbak!! Wat een luxe! In Azie deden we alles met trein, locale bus en ander vervoer wat voorhanden was, zoals o.a. de benenwagen, maar hier is een eigen auto echt een must. De afstanden zijn hier nauwelijks te lopen: "ff naar de winkel" is al gauw een half uur rijden met de auto. In sommige grote steden zijn wel goede verbindingen met trein en bus.... maar net als in Nederland erg duur en nooit op tijd! Voor de lange(re) afstand is de trein geen goede optie (die ontspoort namelijk) en de bus is heel erg duur.
Nog vergeten te vertellen dat de Proffessoh er hoogstpersoonlijk voor gezorgd heeft dat er onderweg "eigen" muziek gespeeld en dus beluisterd kon worden. Zoals te doen gebruikelijk moesten er allerlei omvormers, kabeltjes en verloopstekkers (en niet te vergeten ducktape) gebruikt worden om dit te kunnen bewerkstelligen, maar uiteraard was dat minder ingrijpend en kostbaar dan een nieuw radioaudioceedeewisselaarempeedriedolbyhifisurround-system installeren...
Nog geen 2 dagen onderweg en we hadden al flink wat regen! Echt toppie met zo'n klein speelgoed-tentje.... maar inventief als we zijn hebben we van het extra meegenomen grondzeil een heus shelter gebouwd... het bleef binnen ineens stukken droger, zeg maar gewoon droog! Een stukje verder naar het noorden, in Bundaberg, staat de grootste rumfabriek van het land... dus moesten we dit vocht proeven en zijn derhalve voor de fameuze "rondleiding" gegaan. Middenin de sugar-cane area wordt de rum van deze plant gemaakt en smaakt heeeel anders dan bijvoorbeeld Bacardi. Er zit een drop-smaakje aan; sommige mensen vinden het lekker, andere drinken het alleen in een mixje. Om het makkelijk te maken verkoopt Bundaberg haar rum ook in prefab-mixjes...
In Rockhampton zou het dan eindelijk gaan lukken: DUIKEN! Helaas waren de trips van de locale duikschool al volgeboekt.... Over 4 dagen was er weer een tripje naar de Keppel Islands, maar we wilden niet wachten. Liever eerst verder noord en zouden op de terugweg naar het zuiden misschien hier nog even kunnen stoppen. Onze duikwens zou al snel in vervulling gaan: duiken op het beroemde wrak van de Yongala.. ware het niet dat het "geweldige" maar noodzakelijke "call center" roet in het eten gooide: door een misverstand werd de trip afgelast.... Hebben wij weer! Je begrijpt dat ons humeur gelijk was aan de weersgesteldheid: onstuimig! Dan maar meteen naar Cairns om het Grote Barriere Rif van dichtbij te bewonderen! Maar voordat we koppie onder gingen, wilden we eerst een vriend bezoeken. We hebben "De Foek" ontmoet in Thailand en hij is nu "gestrand" in Cairns. We werden heel hartelijk ontvangen met koffie, fruit en veel verhalen over plaatselijke duikscholen en divesites. Hij bevestigde dat de meeste duikscholen erg veel geld vragen en dat de meeste plekken waar veel gedoken wordt nou niet echt Super De Top zijn.... Beter naar het buitenste rif gaan, dat is danwel nog duurder, maar wel veel beter. Daar waren we al van op de hoogte, maar locale kennis is altijd welkom. De beste manier om naar de "outer reefs" te komen is met "Mike Ball". Hij is inmiddels een "legende" in de duikwereld (onderscheiding, jawel!) en heeft verschillende boten waar je een week of langer op vertoeft en kan daardoor ook veel verder (naar het buitenrif) varen. Uiteraard is dit meteen ook de minst goedkope optie.... maar niet als je er kan werken!?! We zijn meteen gaan solliciteren bij de beroemde baas himself...... helaas konden we niet meteen aan de slag... geen werkvergunning! Sorry, maar in Australie is alles geregeld en soms nog erger dan in Nederland! Een goed voorbeeld is natuurlijk het aantal kilo's wat een tas mag wegen als je gaat vliegen (zie vorige verhaal), maar ook als je je auto met de neus naar de verkeerde kant parkeert, dan heb je meteen een bekeuring aan je benen! Hoe bedoel je, met de neus de verkeerde kant op? Nou, als je "tegen het verkeer in" parkeert... dat mag niet! Of als je "loodrecht" moet parkeren en de neus van de auto staat naar de stoep in plaats van naar de straat.... Dat is compleet onveilig!!! Dus krijg je een bon! Gekker mot 't niet worduh! Maar, jawel, het kan nog erger: in sommige dorpies zijn meer verkeersborden dan inwoners......
Maargoed, we kwamen om te duiken en navraag bij andere duikscholen in Cairns leverde al gauw de volgende informatie op: veel betalen voor weinig duiken... Dan maar even in Port Douglas gaan kijken. Het "Cannes" van Australie is nog duurder en je kan een dagje mee op de boot voor een slordige 200 Australische dollaren... Als je dan echt wilt, kun je twee korte duikjes van 40 minuten maken. Maar alleen als je het echt wilt, het hoeft namelijk niet, want je kunt de hele dag eten aan boord.... DUHHHH! Waar kwamen we nou voor? "Maar, beste meneer, we hebben gewoonweg geen tijd om jullie langer dan 40 minuten onder water te laten zijn. Onze gasten zijn namelijk niet gewillig om eerder dan 9 uur te vertrekken en later dan halfvier weer terug te zijn". Daar schoten we dus helemaal nix mee op. Om een beetje bij te komen van deze geweldige houding en een beetje te kunnen nadenken, zijn we maar iets nuttigs gaan doen in Cairns: de laatste vaccinatie halen. Dat bleek hier een eitje te zijn: geen afspraken of lange wachttijden, als je maar veel betaald... ja, alweer.
Goed, we waren een beetje van slag: naar het zuiden en proberen te gaan duiken of meteen terug naar Azie? Om tijd te rekken hebben we een bezoekje gebracht aan AIMS, het Australian Institute for Marine Science. Dit is echt Super de Top! Hier worden niet alleen verschillende onderzoeken (en ontdekkingen!) gedaan, maar ook "gadgets" ontwikkeld om leven onderwater te observeren. Mike was uiteraard zeer geinteresseerd in de werkplaats en Tesje wilde gelijk de baai in om daar hoogstpersoonlijk het onderwaterleven te bestuderen en de gadgets te testen.... Je begrijpt dat we meteen wilden blijven om hier te werken....
Ondertussen hadden we besloten om zuidelijker te proberen onderwater te geraken... Eindelijk konden we toch mee met de Yongala Express om 2 duikies te maken op het geweldige wrak! De S.S. Yongala ligt al bijna 100 jaar op de (ondiepe) bodem en is erg mooi begroeit. We werden tijdens de 1e duik enthousiast gewezen op manta's....snobs als we zijn waren we meer geinteresseerd in de shovelnose rays, die we voor het eerst zagen (zie foto). Heel speciaal!
In Airley Beach zijn we op het laatste moment in de boot genomen... 3 dagen en nachten op een "duikboot" en 10 duiken in het vooruitzicht! Door het late aanmonsteren konden we voor een zacht prijsje mee.... dat dan weer wel! Tesje had voor de zekerheid een mega-hoeveelheid anti-zeeziekte pillen ingeslagen.... voor het eerst op een "live aboard" en veel wind, de ideale combinatie..... Maar gelukkig viel het mee. De duiken dan weer niet, dat dan weer niet. Wel een paar mooie duiken gemaakt op een rif met veel stroming, maar daar konden we niet blijven liggen voor de eerste nachtduik, vanwege de beginnende duikers.... veel te gevaarlijk die stroming! De rest van de sites die we bezochten zijn nogal dood en er is weinig vis... Ongeloofelijk maar waar: er wordt hier nogsteeds met sleepnetten gevist... Onbegrijpelijk als je bedenkt dat het Grote Barriere Rif een beschermd gebied is...Wereld Erfgoed! Nog onbegrijpelijker zijn de Japanse Kamikaze Duikers, die met teveel (smeer)geld de riffen kapotduiken. Natuurlijk wordt in Australie niemand omgekocht... dat gebeurt alleen in arme landen.. die niet zoveel regels hebben... Verder is het "policy" om met beginnende duikers naar de toch al beschadigde riffen te gaan, kunnen ze nix meer stukmaken! Voor de kenners: de Peak Performance Buoyancy-duik in de Advanced Course wordt voor het gemak als laatste duik gemaakt.....zo van; O ja, dat moest ik ze ook nog leren....
Tijdens beide nachtduiken zijn we trouwens aangevallen door kleine rode beestjes! Deze agressieve "krilachtige" bloedzuigertjes vreten letterlijk aan je! Denk je dat je onderwater eindelijk verlost bent van muggen.... De laatste nachtduik was trouwens wel helemaal S.D.T., dat dan weer wel! Behalve een "wobby" (shark) en een pleuro branchus (zeer grote naaktslak), nog veel meer speciaals gezien zoals een (kleine) epaulette shark! Geen foto's van deze liefjes...je moet natuurlijk wel de opgeladen batterijen in je camera stoppen...OK, thanks Mike.
Na dit avontuur wilden we natuurlijk meer! Dus besloten we terug te gaan om te duiken op de Keppel Islands, met Capricorn Reef Diving. Alles heet hier trouwens Capricorn... hier loopt namelijk de... "Steenbokskeerkring"! Jawel! En doordat we nu weer op het zuidelijkste randje van de tropen zaten (keerkring), is de temperatuur wat lager. Het weer was trouwens een beetje van slag, het zou nu moeten gaan zomeren, maar de laatste dagen was de temperatuur te laag voor de tijd van het jaar en had het nogal geregend en gewaaid.... Hierdoor was het zicht niet al te best tijdens de 2 duiken die we hier gemaakt hebben... niet dat dat erg belangrijk was, want het "rif" was hier ook vrij aan de dode kant. Aan de andere kant voelden we ons wel echt thuis en waanden we onszelf in het Oostvoornse Meer op een drukke dag....
Tenslotte nog een duik gemaakt op de Julian Rocks, voor de kust van Byron Bay. De interesse van de duikschool ter plaatse in het duiken en ons in het bijzonder was hier zeer wel aanwezig... tot onze credit card door de machine werd geslingerd! Om het netjes uit te drukken: Heel bijzonder! Na de duik werd eigenlijk alleen gevraagd of je de volgende duik meeging.. zo niet... Toedels!!!
We hebben nog even gedacht om een boot te kopen en zelf de mooie plekken te gaan bezoeken, maar dat moeten we volgende keer maar doen. Al met al is het duiken hier (veel) te duur en veel minder mooi dan in Azie.... daar gaan we dan ook weer als een haas naartoe! Dat dan weer wel! Vragen ons wel af of hazen kunnen duiken......
Toedels!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten