Bali Deel 1, door Koos & Riet

Door de redactie: Op speciaal verzoek heeft de redactie toestemming gegeven voor een relaas door derden op deze weblog. Om één en ander helder te houden komt er in het onderstaande verslag af en toe een “serieuze redactionele noot” naar voren. Dit is geenszins bedoeld om het oorspronkelijke verhaal in twijfel te trekken danwel om zoveel mogelijk licht op de zaak te werpen en onduidelijkheden, voor zover aanwezig, te verklaren…

Veel lees- en kijkplezier!
fantesmik

Op 22 mei was het dan zover dat wij met vrienden van onze kinderen, Joke en Arie, op het vliegtuig stapten om onze wereldreizigers op te gaan zoeken…





Na een voorspoedige reis kwamen wij in Denpasar aan alwaar Mike & Tessa ons al op stonden te wachten. Het weerzien was geweldig na zo'n 5 maanden (red: van rust). Riet was echt gelukkig om ze even lekker te knuffelen en toen ze die blijde gezichten zag wist ze zeker dat dit leven hen gelukkig maakt (red: snik..proest).





Het hotel was reeds door ons Tesje geregeld en ook deze keer weer ge-wel-dig voor mekaar: goed, lekker rustig, geen gezeur… een echte thuishaven! Na de ontvangst met welkomstdrankje in het hotel hebben we de koffers uitgepakt... vooral alle rommel die we voor het reizende duo mee moesten slepen…(red: zwaar overtrokken!). Toen zijn we maar eerst eens bij gaan praten met Van Es Junior en onze Tes, want zoals je begrijpt moesten Ma en Van Es Senior alles weten van de wereldreizigers (red: ondanks al dat geskype?), uiteraard ook hun vrienden Joke en Arie (red: maar die komen wel vaker langs) wilden de nodige uitleg. Nu, binnen de kortste keren was het een geanimeerd gesprek met natuurlijk een flinke Bintang Besar erbij, want op Bali moet je natuurlijk veel drinken om te kunnen zweten!





We hebben veel met elkaar opgetrokken, onder meer in het zwembad alwaar de oude (lees: “âuwuh”) Van Es les kreeg in het zwemmen, maar meer verdronk dan dat hij zwom…





We hebben de dagen daarna veel van Bali gezien, onder andere een vuurdans (Kecak en Sanghyang dans) bij de Ulu Watu tempel, die fantastisch was. Maar ook Pura Tanah Lot, de tempel voor de geesten van de zee en de Gitgit watervallen. De zwavelbaden van Air Panas Banjar waar je heerlijk kunt genieten van een watermassage vond de Senior toch wel helemaal Super De Top!







En dan natuurlijk het 71-ste verjaardagsfeest van onze Senior, stiekem geregeld door de kinderen…(red: dit is beslist onjuist, het hotel had dit zelf al geregeld!). Management en personeel kwamen ‘s middags zingend aan om te feliciteren en er werd ook nog een taart aangeboden! We kregen vervolgens ook een lunch, niet te geloven. Het eten was voortreffelijk, de taart trouwens ook. Dit alles was een grote verrassing voor Senior want hij had wel iets verwacht (lees: rottigheid) maar dit niet! En hij vond het fantastisch!







Wij hebben ook mogen genieten van een prachtige maansverduistering…We werden door Tessa en Mike meegenomen naar het strand om te gaan dineren bij zonsondergang en toen gebeurde het… Dit komt eens in de twee of drie jaar voor. Je weet niet wat je overkomt, gewoon schitterend! (red: Venus werd bedekt door de maan. Venus, maan en aarde stonden precies op één lijn. De maan schoof voor Venus die dan door de donkere rand van de maan werd bedekt en later verscheen de planeet weer aan de verlichte maanrand. Zie ook de foto van het artikel in de J.P.)





Natuurlijk moest er ook geshopt worden (red: dort geht the budget…)… Wat is er veel te zien en te koop! Senior wilde wel een shirtje of 2, want de 2e kreeg je dan voor de helft van de prijs (red: hierna is het met het kopen van shirts volledig uit de hand gelopen). Na haar talloze calculaties knikte Rietje menigmaal instemmend… het was inderdaad niet duur. Het was ook wel aardig om even naar de ATM te gaan om de knip te voeden, want daar kan je zomaar een Miljoen Roepia uit de machine halen. Met deze wijsheid in gedachten zijn de dames er samen ook nog een dagje op uit geweest…





Nadat wij ‘s avonds gegeten hadden, zaten we nog wat na te drinken in het prieel bij het zwembad, alwaar al gauw bleek dat als we de laptop wilden gebruiken er niet voldoende signaalsterkte voor de Wi-Fi voorhanden was. Dus goede raad was niet zo duur… want er was nog een Van Es Junior aanwezig die dat niet kon verkroppen... Dus werd het hele internet afgestruind (red: aangeraden door een zekere ICT-er) en jawel hoor, daar kwam de oplossing te-voor-schijn, maar zoals je begrijpt, dat moest dan weer opgestuurd worden wat veel te lang zou gaan duren. Dus na wat geknutsel door de proffessôh (red: tegenwoordig ook wel MikeGyver genaamd) konden we weldra skypen en internetten. De volgende dag werd het eerste concept (van plastic en zilverfolie) vervangen door een opengeknipt colablikje alwaar een voortreffelijk paraboolscherm van gemaakt was (red: onder toezicht van het alziend oog van Senior). Alle gasten in het hotel waren zeer te-vre-den met de verbeterde ontvangst. Nu begrepen wij een klein beetje hoe deze twee jongelui door Azië trekken, want ze maken best veel mee op reis (red: dat is enigszins overtrokken).
(red: meer info over dit niet te begrijpen onderwerp is per email op te vragen bij fantesmik)





Wij hebben dan ook een fantastische vakantie gehad, maar zoals altijd is zo'n vakantie veels tekort en waren die vier weken zo om! Het is voor ons een te gekke tijd geweest met onze kinderen en we denken er aan om volgend jaar weer naar Bali te gaan. Wel kan ik eenieder die naar Bali wil reizen het hotel Sarinande aanprijzen om van daaruit enige uitstapjes te maken. Het is een goed en gastvrij hotel (red: voor gasten die zich gedragen).





Verder willen we dit nog even kwijt: Joke, Arie, Mike en Tess doen ook nog veel goed werk op Bali want zij verzorgen voor een aantal arme kinderen de schoolboeken zodat deze kinderen ook een kans krijgen om (verder) te leren (red: in het volgende verhaal doen wij een verslag van de eerste geslaagde actie).

Nu, dat was het dan wel. Wij hebben dit met veel genoegen op de PC gezet en wensen jullie veel avontuur en mooie tijden in Indië toe (red: Indië?…lief toch, zo lekker ouderwets…).

Groetjes van Ma en Pa (Van Es Senior)


Het volgende verhaal zal het, in de kinderschoenen verkerende, schoolboekenproject in het plaatsje Culik onthullen… waar alles op rolletjes leek te verlopen… of toch niet?




Uw redactie draait overuren!